غربت رضا(ع)...

هیچ وقت باور نمیکنم که شما غریب باشید...

غربت در ذهنم تداعی کننده معانی دیگری است..

هربار که در مشهد حاضر میشوم,جمعیتی را میبینم که با ذوق و شوق فراوانی برای زیارت شما امده اند...

هربار که وارد حرم میشوم با خود میگویم,این همه زائر,این همه عاشق,این همه حاجت دار,با چشمانی گریان که حاکی از دل صاف و بی ریایشان است,با چه امیدی به سوی شما می ایند؟میدانید ,شما کریم تر از انی هستید که میگویند..

یادم می آید آن کودکی که شفا پیدا کرد...و من فقط مات و مبهوت به مردمی نگاه میکردم که به پهنای صورت اشک میریختند..

نمیدانم چرا هربار که به زیارتتان می آیم ,هیچ حاجتی ندارم؟انگار میدانم و خیالم راحت است که چون کوه پشتم هستید و همیشه هوای من را دارید پس با خیال راحت فقط زیارت میکنم...

هربار حضور در حرم باصفای شما,انرژی و نیروی تازه ای را در من ایجاد میکند!

غربت را باور نمیکنم!

تنهایی را باور نمیکنم!

بی کسی را باور نمیکنم!

درماندگی را باور نمیکنم!

دلشکستگی را باور نمیکنم,زمانی که در حرم شما هستم...

حضور در صحن و سرای با صفای اول عشق ایران زمین,به قدری زیباست که کلمات از وصف آن قاصرند..

یا امام رضا!دلم خیلی برای صحن و سرایت تنگ شده..مرا به سوی خود فرابخوان که ازهمیشه محتاج ترم به نگاه زیبایتان..

شهادت امام رضا(ع)تسلیت باد...

 

 

/ 2 نظر / 11 بازدید
paradise

اللهّمَ صَلّ عَلی عَلی بنْ موسَی الرّضا المرتَضی الامامِ التّقی النّقی و حُجَّّتكَ عَلی مَنْ فَوقَ الارْضَ و مَن تَحتَ الثری الصّدّیق الشَّهید صَلَوةَ كثیرَةً تامَةً زاكیَةً مُتَواصِلةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَه كافْضَلِ ما صَلّیَتَ عَلی اَحَدٍ مِنْ اوْلیائِكَ سلام امام رضا جان . . .

زیبا

اگه تونویسندگی تلاش کنی خیلی موفق میشی[دست]